سرگذشت کارخانه هایی به نام خودرو و به کام سیاست

صنعت ماشین- خودروسازی صنعتی استراتژیک است و در نتیجه تمامی مهره های این صنعت باید در موقعیت های استراتژیک چیده شوند.

به گزارش صنعت ماشین،

خودروسازان معمولا با استراتژی های مختلف نظیر بازارهای کلیدی و راهبردی در سراسر جهان، مسیر های ترانزیتی، فراوانی قطعه‌سازان،هزینه نیروی کار، هزینه حامل های انرژی و ... سایت های تولیدی خود را انتخاب می کنند و با این استراتژی خودروسازانی مانند رنو و فیات، هاب تولید بخش مهمی از خودروهایشان برای مصرف بومی در بازار و صادرات را در کشور ترکیه و شهر بورسا انتخاب می کنند اما این روند طی دهه‌های گذشته با چنین رویکرد سازنده ای برای دو خودروساز بزرگ کشور ما پیش نرفته و عمده سایت های تولیدی داخلی خودروسازان از رویه ای خلاف جهت استراتژی صحیح پیروی کرده اند.

دو خودروساز بزرگ ایران با توجه به ظرفیت تولید سالانه یک میلیون دستگاهی و نیاز بازار ایران، اقدام به تاسیس سایت های تولیدی متعددی در کشور کرده اند که بخشی از این سایت های تولید همچنان به تولید و تامین نیاز بازار مشغولند اما برخی دیگر از سایت های تولید که از این استراتژی پیروی نمی کردند یا طی سال های گذشته تعطیل شده اند و یا فروخته شده اند. واکاوی سایت های تعطیل شده و یا فروخته شده نشان دهنده آن است که این سایت ها با شعارهایی نظیر محرومیت زدایی از برخی مناطق کشور و با توصیه و فشار برخی افراد صاحب منصب تاسیس شده اند.

خودروسازان داخلی مجموعا حدود 13 سایت تولید داخلی در 8 استان کشور دارند و خطوط تولید آن ها در کارخانه های 4 کشور جهان نیز راه اندازی شده که بعضا تعطیل یا نیمه تعطیل است. خودروسازان طی این سال ها تنها دو سایت تولید در سمنان و خمین را به فروش رسانده اند و باقی سایت های تولید حتی در محدودترین ظرفیت تولید مشغول فعالیت است یا به صورت مقطعی تعطیل و بازگشایی می شود. بدون شک هر سایت تولید از روزی که افتتاح می شود، تعهدی را روی دوش خودروسازان می گذارد که گذر و رهایی از آن تقریبا به امری غیرممکن بدل می شود؛ تعطیلی این سایت ها اشتغال در آن استان را تهدید می کند و برای این منظور، تمام هزینه های نگهداری و سرپا ماندن کارخانه ها به صورت مستمر از سوی خودروسازان تامین شود. این در حالی است که وضعیت تولید در بسیاری از این کارخانه ها و اخبار پیرامونی که بعضا منتظر می شود نشان دهنده آن است که فعال ماندن خطوط تولید خودروسازان در سایت های متعدد شهرهای مختلف به نوعی مصلحتی برای حفظ اشتغال و اعتبار برای برخی سیاسیون منتسب به آن شهر یا استان است و به هیچ وجه توجیه اقتصادی یا صنعتی ندارد.

صنعت خودرو مدت هاست که به واسطه تحریم ها و مشکلاتی نظیر قیمت گذاری دستوری و تولید زیان ده، زیان چند ده هزار میلیارد تومانی را به دوش می کشد و در این شرایط باید در متعادل ترین و بهینه ترین حالت به فعالیت ادامه دهد اما این سایت ها بار سنگینی هستند که به دوش کشیدنشان در شرایط کنونی باری جدید روی مشکلات جاری است.

عصر خودرو

خبر بعد خبر قبل