برگشت پذیری به طبیعت در طراحی خودروهای مفهومی ولوو

به گزارش صنعت ماشین،  نوردیکو Nordico چرم جدید جایگزینی است که ولوو با استفاده از مواد کامپوزیتی زیستی و مواد قابل بازیافت از جنگل های سوئد و فنلاند خلق کرده است.

اوایل تابستان گذشته، ولوو از خودروی مفهومی [در حد طراحی که هنوز به تولید انبوه نرسیده] ریچار Concept Recharge رونمایی کرد. هنگام رونمایی هم با این نکته اشاره کرد که این خودرو به نوعی الگوی آینده این برند است و در آن راهبردهای طراحی خود را به نمایش گذاشته است. تا حدودی این طراحی نگاه به گذشته را هم در خود دارد و شباهت زیادی به ولووی استیشن 30 سال پیش دارد.

البته در ماه ژوئن، وقتی این خودرو رونمایی شد، جزئیات زیادی در مورد فضای داخل کابین ارائه نشد و آن چه بیشتر جلب توجه می کرد، ظاهر بیرونی آن بود. حالا با انتشار این خبر، جزئیات بیشتری از تریم داخلی آن معرفی شده است.

مهمترین موضوع در جزئیات منتشر شده این است که ولوو در تودوزی و پوشش های داخلی از پشم سوئدی استفاده کرده که به شیوه مسئولانه [کمترین آسیب به محیط زیست و با توجه به بازگشت به طبیعت] استفاده کرده است. در توصیف آن هم گفته است که این مواد نرم، گرم و عاری از مواد افزودنی است. همچنین مواد مورد استفاده در صندلی ها و تکیه گاه سر روی صندلی ها از جنس نوردیکو Nordico است. در بخش های دیگر تریم داخلی از تاروپود حاوی تنسیل Tencel استفاده شده که از سلولوز به دست می آید و از گیاه سقز و کتان فرآوری می شود. حتی سپرهای جلو و عقب این خودرو از مواد کامپوزیتی حاصل از الیاف کتان تولید می شوند.

لیسا ریوز Lisa Reeves رئیس طراحی داخل خودرو در ولوو می گوید: «با خودروی مفهومی ریچارج، ما یک فضای خانوادگی کاربردی و راحت خلق کرده ایم. کابین خودرو شکل های پیچیده ای پیدا کرده چون مواد طبیعی با بافت و تنالیته هارمونیک [هماهنگ] در آن به کار رفته که بازتابی از شکوه ابدی طراحی ممتاز اسکاندیناوی است.»

استفاده از مواد برگشت پذیر به طبیعت حتی در ساخت تایرهای پیرلی هم گسترش خواهد یافت که 94 درصد از آن عاری از مواد فسیلی است و حاوی رایون rayon [سلولز استخراج شده از پشم] لاستیک rubber استخراج شده از مواد بازیافتی، سیلیکای به دست آمده از مواد زیستی bio-silica و رزین زیستی bio-resin است.

این خودروساز همچنین توجه زیادی به آیرودینامیک به خرج داده است که آن را می توان در سقف کوتاه تر و بخش پشتی این خودرو به خوبی مشاهده کرد، البته این روش در کراس اورهای جدید کمتر مشاهده می شود؛ اکثر کراس اورهای جدید سقفی شبیه به کوپه پیدا کرده اند. ریچارج قطعاً فلش بک به استیشن های ولوو را در ذهن متبادر می کند که در دهه 1990 از جمله مدل های 960 و 850 مشاهده شده بودند.

آون ردی Owen Ready رئیس طراحی راهبردی و برند ولوو می گوید: «هر چقدر به اصر خودروهای برقی وارد می شویم، افزایش پیمایش به ازای هر بار شارژ از اهمیت بالاتری برخوردار می شود. آسان ترین راه اضافه کردن باتری است، اما این کار به سادگی بزرگتر کردن باک بنزین نیست، افزودن باتری، به وزن خودرو می افزاید و به نوبه خود ردپای کربنی را بالا می برد. به جای این کار بهتر است بازدهی کلی برای پیمایش بهتر، بهبود پیدا کند. در خودروی ریچارج، طراحان بین دوراهی افزایش بازدهی و حفظ فضای و راحتی و تجربه خوب رانندگی قرار گرفته اند.»

جالب این جا است که این مفهوم ربطی به قوای محرکه ندارد و ولوو حتی در انتشار جزئیات این خودروی مفهومی، صحبتی از قوای محرکه به میان نیاورده است. به احتمال قوی هم منطقی ترین کاری که ولوو می توان انجام دهد به کار بردن قوای محرکه XC40 در ریچارج است.

ولوو هنوز هیچ خبری را در مورد زمان تولید انبوه ریچارج منتشر نکرده است. این را می دانیم که سال آینده، جایگزین خودروی XC90 به بازار خواهد آمد که علاوه بر شکل بنزین سوز، ورژن برقی آن هم به بازار خواهد آمد. بعید نیست برخی از عناصر طراحی ریچارج سر از جایگزین XC90 در آورد.